Çocuk

Çocuklarda Konsantrasyon ve Odaklanma Bozukluğu

Konsantrasyon bozukluğu çocuklar arasında oldukça yaygın bir problem. Çocuklar, “Yavrucuğum, biraz daha dikkatini toplasana” cümlesini, çevresindeki yetişkinlerden sık sık işitir. Sınıfta, bir problemi çözemediklerinde öğretmenleri, ev ödevlerini yapamadıklarında anne ve babaları tarafından sürekli uyarılırlar. Genellikle bu tip çocukların problemi sanılanın aksine tembellik, yaramazlık, şımarıklıktan değil, konsantrasyon bozukluğundan kaynaklanır.

Konsantrasyon, çocuğun yaşıyla, genetik faktörlerle ve eğitim durumuyla ilgilidir. İlkokul dönemindeki çocukların 1 / 3’ü, ortaokul dönemindeki çocukların ise yüzde 40’ında konsantrasyon bozukluğu görülür. Pedagog Şebnem Kanmaz, konsantrasyon bozukluğu görülen çocukların herhangi bir zihinsel sorunları olmadığını, bu çocukların da diğerleri gibi normal olduğunu söylüyor.

Dikkati çok kolay dağılır

Kendini herhangi bir konuya konsantre etmekte zorlanan bir çocuk anlatılanların çoğunu anlamaz ve aklında tutamaz. Çocuk, birkaç yönelgenin iç içe olduğu cümlelerde kendini toplamakta zorluk çekebilir. Çoğu zaman dikkatini ayrıntılara veremez. Bu nedenle okulda başarısızlık ve sosyal hayatındaki etkinliklerde birtakım zorluklar çekebilir. Üzerine aldığı görevlerde ya da oynadığı oyunlar sırasında dahi dikkati çok rahat dağılabilir. Günlük etkinliklerde unutkan bir tablo çizebilir. Çoğu zaman da sınıf ortamında oturması beklenen bir durumda ayaklanır, öğretmeni dikkatli dinlemediği için anlatılan bir konuyu tekrar sorabilir. Ayrıca öğretmenin sorduğu soruyu kafasında organize edip netleştirmekte de güçlük çekebilir.

Çocuk da sıkıntılı anlar yaşar

Çocuk, bilinçli olarak konsantre olmayı reddetmez. Çünkü bunun sonucunda çocuğun kendisi de zor anlar yaşayabilir. Örneğin teslim etmesi gereken bir ödevi getirmediğinde, bunu öğretmenine söylemesi gibi. Çocuk, sürekli birtakım şeyler getirmeyi ya da yapmayı unuttuğu için alay konusu olabilir. Bunun sonucunda da çocuk kendini değersiz hisseder.

Konsantrasyon bozukluğunun saptanması

Çocukta konsantrasyon bozukluğunun belirlenmesi için birtakım çalışmalar yapılır ve formlar doldurulur. Bunlar; gözlem ve çocuğun davranış özelliklerini içeren belirli formlar, anne babalar için özel olarak hazırlanmış envanterlerdir. Ayrıca çocuk ve ailesi arasındaki ilişki de gözlenmelidir. Teşhis aşamasında çocuğun dikkatini kontrol etmek için ona belirli uyarıcılar verilir ve buna verdiği tepki ölçülür. Çocuğa konsantrasyon bozukluğu teşhisi konulduğunda hem çocuk hem de aile için belli önerilerde bulunulur.

Dış kaynaklar sorumludur

Konsantrasyon bozukları çocuğun beyninden kaynaklanan bir sorun değildir. Bunun nedeni daha çok korku, motivasyon eksikliği, ailevi problemler, dikkatin dağılması, hareketsizlik ve hastalık gibi dış kaynaklı faktörlerdir. Korku: Çocuk çoğu zaman başarısız olmaktan korktuğu için sınavda dikkatini toplamakta zorlanır.

Korktuğu diğer bir konu da anne babasını hayal kırıklığına uğrattığında onların sevgisini kaybetmektir. Bazen çocuğun söz verilen bir ödülü hak edip edemeyeceğini düşünmesi, sınav esnasında dikkatinin dağılmasına yol açabilir. Motivasyon eksikliği: Eğlenceli ve ilginç olan bir çalışma çocuğun ilgisini canlı tutabilir. Fakat çoğu öğretmenin, derslerini aynı çizgide devam ettirmesi ve yeni yöntemler geliştirmemesi çocuğun kendini motive etmesini güçleştirir.

Dolasıyla çocuk kendini derse adapte edemez. Ailevi problemler: Evde yaşanan problemler çocuğun aklının karışmasına neden olur. Sürekli tartışılan bir ev ortamında bulunan bir çocuğun derste uslu uslu oturması beklenemez. Anne babanın, çocuğuna göstereceği ilgi onun bu problemi yenmesinde etkili olabilir. Dikkat dağılması: Çocukların dikkatinin dağılması çok kolaydır. Bu nedenle özellikle ders çalıştığı ortam sessiz olmalıdır.

Sınıfta cam kenarında oturan çocuklar sürekli dışarısını seyrettiklerinden derse yoğunlaşamazlar. Bu çocuklar cam kenarına mümkün olduğunca uzak oturtulmalıdır. Ayrıca evde, televizyonun bulunduğu odada ders çalışması engellenmelidir. Hareketsizlik: Sürekli oturmak zorunda kalan çocuklar, enerjilerini harcayamaz, dolasıyla dikkatlerini tek bir noktada toplamakta zorlanırlar. Hastalıklar: Çocuk, hastalandığı dönemlerde kendini herhangi bir konuya konsantre etmekte zorlanır. Fakat çocuk düzeldikten sonra bu sorun da kendiliğinden çözülür.

Yukarıda saydığımız bu faktörler kalıcı değildir, anne, baba ve öğretmenin yardımıyla, çocuk bu sorunların üstesinden gelebilir.

Öğretmenler daha dikkatli olmalı

  • Çocukların konsantrasyon bozukluğunu yenebilmeleri büyük ölçüde öğretmenlere bağlıdır. Çocuğun anlatılan derse konsantre olabilmeleri için:
  • Öğretmen, öncelikle dersin amacını belirlemelidir. Çünkü, çocuk genellikle neyi neden yapması gerektiğini bilmeden çalışmalara başlar.
  • Konu çocuğa karmaşık bir kalıp içerisinde anlatılmamalı ve mümkün olduğunca somut anlatılmalıdır. Böylece çocuk, konuyu daha rahat kavrayabilir.’
  • Öğretmen çocuğu mümkün olduğunca yakınına ve pencere kenarı gibi dikkat dağıtabilecek yerlerin uzağına oturtmaya özen göstermelidir. Onu çalışma becerileri gelişmiş, dikkat konusunda model alabileceği bir çocuğun yanına oturtmalıdır.
  • Öğretmen derslerin tek düze geçmesini engellemek ve çocuğun ilgisini canlı tutabilmek için konuyu resim, müzik gibi materyallerle zenginleştirmelidir.
  • Çocuğun, dersi dinleyip dinlemediğini sürekli gözlemelidir.

Öğretmenler, verdikleri ödevi her gün takip etmelidir.

Çocuğun yeteneklerini teşvik etmelidir. Öğretmen, çocuğun aynı anda birkaç görevi yerine getirmesini beklememelidir, çünkü sonuç her iki taraf için de beklenilen ya da istenilen düzeyde olmaz. Bu nedenle öğretmenler, konsantrasyon bozukluğu görülen çocuklardan ne beklediklerini gözden geçirmelidir.

Gerçek tedavi “sevgi”dir

Konsantrasyon bozukluğu olan çocuklara iki tip tedavi uygulanır. Bunlar ilaç ve davranış tedavisidir. İlaç tedavisi genellikle çok hareketli olan çocuklarda uygulanır. Bu tedavide ilacın dozu çok iyi ayarlanmalı ve çocuk sürekli göz altında tutulmalıdır. Davranış tedavisinde ise çocuğun hangi alanda zorlandığı tespit edilir ve o alanla ilgili uyarıcılar artırılarak bu problemi çözmesi sağlanır. Ama bu konuda en büyük görev anne babaya düşer. Çünkü anne, baba ve çocuk arasındaki bağ, çocukların erken dönemlerde konsantrasyon yeteneğinin gelişmesini sağlar. Ne de olsa her şeyin başı sevgidir.


Aklınamı Takıldı? UZMANLARA VE ANNELERE SOR (Tıkla)
Instagramda Bizi Takip Edin ! (Tıkla)
Ay Ay Bebek Gelişim Evreleri

Annemce

Annemce yazar ekibi, kadın ve çocuk sağlığı, hamilelik, bebek sağlığı, kısırlık ve tüp bebek konularında tecrübe ve bilgi sahibi alanında uzman kişilerden oluşmaktadır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu