Çocuğum Neden Çok Öfkeli, Ne Yapabilirim?

annemce
Çocuğum Neden Çok Öfkeli, Ne Yapabilirim?

Bebeğiniz dokuz ay boyunca karnınızda yaşadığı hayattan sonra birdenbire dünyaya gelip normal hayatla karşılaştığında kendini boşlukta bulur. Onca ay boyunca istediği an beslenmiş, her türlü ihtiyacı anında giderilmiş, vücudunuzun hareketleriyle sürekli olarak sallanmış ve kalp atışlarınızın eşliğinde doğum anına hazırlanmıştır.

Dünyaya geldiği anda bütün düzeni alt üst olan bebeğinizin artık her şeye öfkelenmesi normaldir. Çünkü alıştığı ortamdan kopup hiç bilmediği bir dünyada bulmuştur kendini. İstediği anda karnı doymaz, annesi her istediğinde yanında olamaz, uyurken istediği gibi sallanamaz vs…

Oysa isteklerinin yerine getirilmemesi çocuklarda büyük bir anlayışsızlık duygusunu kamçılar. Çocuklar 1 yaşından önce yoksunluk duygusuna tahammül edecek olgunlukta değildirler. Bir isteğinin yerine getirilmesini uzun bir süre beklemek onun için çok dayanılmaz bir durumdur. Ve o da bu duruma karşı kızgınlığını gözyaşlarına boğularak, haykırarak belli eder. Bu yaşlardaki bir bebeği zamanında yatıştıramazsanız öfke, yerini bir süre sonra paniğe, daha sonra da duygusal anlamda bir yıkıma bırakacaktır.

Çocuğunuz çok öfkeliyken onu nasıl sakinleştirilmeli?

Ona karşı sessiz ve duyarsız kalmanız çocuğunuz için dayanılmaz bir durumdur. Eğer hiç tepki vermeden onun sakinleşmesini bekleyecek olursanız onun kendisini terkedilmiş hissetmesine yol açabilirsiniz. Bu da öfkesini iki katına çıkarmaktan başka bir işe yaramaz. Bu yüzden tepkisiz kalmak asla bir çocuğun öfkesini yatıştırmaz diyebiliriz. Bunun için daha sağlıklı çözümler bulmak gerekir. Öfkenin çocuğunuzu tamamen etkisi altına almaması için bazı yöntemler deneyebilirsiniz:

İlgisini dağıtın

Çocuğunuza onu öfkelendiren olayı unutturmaya çalışın. Eğer arkadaşının elindeki oyuncağı alamadığı için sinirlendiyse ona başka bir oyuncuk gösterin. Ya da eğer çikolata için ağlıyorsa, ona bir meyve uzatarak ilgisini başka bir nesneye çekmeye çalışın.

Onunla iletişim kurun

Çocuğunuzun öfkesine yol açan etkeni ortadan kaldırmak kadar onu anladığınızı da göstermek zorunda olduğunuzu unutmayın. Bebeğiniz onu neyin kızdırdığını size anlatmaya çalışacak ve sizden de onu anlamanızı bekleyecektir. Aynı zamanda seçim şansı olmadan söz dinlemek zorunda kalmasının da onu sinirlendirdiğini kabul etmeniz gerekir.

Asla boyun eğmeyin

Her şeyden önce, bu size neye mal olursa olsun, çocuğunuzun isteklerine ve öfkesine boyun eğmeyin. İstediği bir oyuncağı almadığınız için kendisini mağazada yerden yere atsa bile! Öfke bir tür, istekleri elde etme aracı olarak kullanılabilir. Ve siz bir kere bile bu oyuna boyun eğecek olursanız yaşadığınız tatsız olayların tekrarlanacağından emin olabilirsiniz. Çocuğunuz dünyada hiç kimsenin her isteğinin gerçekleşmeyeceğini öğrenmelidir. Yoksunluk duygusunu küçük yaşta öğrenmesi, ileride bir isteği gerçekleşmediğinde daha serinkanlı davranmasında ona yardımcı olacaktır.

Sakinleşemiyorsa ne yapmalı?

Onu sakinleştirmek için her yolu denediniz. Bütün hayal gücünüzü kullandınız, annenizden dinlediğiniz önerileri uyguladınız ve yine de değişen bir şey yok… Üzülmeyin, yalniz değilsiniz! Bu, birçok annenin yaşadığı sıkıntılı bir durumdur. Kreşlerde çocuklara öfkelenme hakkı tanınır. Grup içinde arkadaşlarıyla beraberken bir çocuğu sakinleştirmek daha kolay olabilir. Çünkü onun davranışları, başkasının rahatını bozduğu zaman öfkesine bir sınırlama getirmek zorunda kalır. Başka bir odaya alınır veya değişik yaptırımlara maruz kalabilir.

Toplum içinde yaşama kurallarından en önemlisi olan başkasının özgürlüğünün başladığı yerde kendi özgürlüğünün kısıtlanması gerektiğini öğrenir. Siz de çocuğunuzun öfkesini yatıştırabilmek için evde değişik yöntemler deneyebilirsiniz. Örneğin öfkelenmiş bir çocuğu kapısı açık kalmak şartıyla odasında bırakabilirsiniz. Bu şekilde kendini suçlanmış veya cezalandırılmış hissetmeyecektir.

Uzmanların ortak görüşüne göre bu şekilde çocuk, olayın geçtiği yerden uzaklaştığında gerçekleri daha kolay görecek ve aslında o kadar öfkelenmesine sebep olacak bir olay olmadığını anlayacaktır. Aynı zamanda kızgınlığını, öfkesini anlatmakla başkalarını rahatsız etmenin aynı anlama gelmediğinin de farkına varacaktır.

Çocuk neden öfkelenir?

Çocuğunuzun öfkelenmesinin nedeni çoğu zaman bir yetersizlik duygusudur. Küçük meleğiniz öfkeden kıpkırmızı bir hale gelip ağlamaya başladığında büyük olasılıkla tatmin edilmemiş bir isteği vardır. Bu da onun sürekli olarak her isteğinin karşılanması isteğiyle bağlantılıdır. O, bu dönemlerde tüm gücün kendisinde olduğu duygusuna kapılır ve bütün gününü gölgelerle savaşarak geçirir.

Özellikle yürümeye başladığı dönemlerde sonsuz bir özgürlük duygusuna kapılır. Bu dönem aynı zamanda onun için yasakların da başladığı dönemdir. Sürekli olarak telefona, dolaplara ve masa üstündeki nesnelere dokunmaması gerektiği söylenir. Yürümeye başlayan bir çocuk aslında aynı zamanda kendisi için zararlı olan şeyleri de keşfetmeye başlamıştır. Düşüp kalkarak her sağa – sola gezinişinde dokunmaması gereken şeylere dokunur, yapmaması gereken şeyleri yapar. 12 aylıktan 3 yaşına kadar olan dönemde, bir çocuk, toplum yaşamına uyum sağlamak için uyması gereken kuralları öğrenmelidir. Örneğin, gece olduğunda dışarıda çok eğlenmelerine rağmen neden eve girmek zorunda kaldıklarını bilmelidir.

Çocuğun bazı dönemleri atlatması kolay olmayabilir. Özellikle paylaşma duygusunu, oyunda kendi sırasının gelmesini beklemeyi ya da kendi duygularını anlatmayı öğrenmesi kolay olmayabilir. Bütün bunları öğrenirken yaşayacağı sıkıntıyı atlatması, insanın doğasına bağlı çelişkileri öğrenmesi için sabırlı olmak gerekir. Tüm bunların yanı sıra, öfke, bebeğinizin duygularını, heyecanlarını göstermesini, size kendisini anlatmasını sağlayan son derece sağlıklı bir araçtır. Tabii dozunda olmak ve iyi yönlendirilmek kaydıyla.

Çocukların öfke krizleri kaç yasında sona erer?

Çocuklar 3 yaşlarında konuşarak dertlerini tam olarak anlatmaya başladıklarında isteklerini daha rahat dile getirirler. İstediklerini büyük oranda karşılayabildikleri için öfke krizleri de azalmaya başlar. Çocuk zamanla, kendi sorumluluklarının da farkına varır. Bu dünyadaki ve ailesindeki yerin; kavrar ve yapması gerekenlerle yapmaması gerekenleri ayır edecek duruma gelir. Ona çizeceğiniz sınırlarla, yavaş yavaş kendisinin dünyanın merkezi olmadığını anlayacak, her şeyin kendi istediği gibi yürümeyeceğini kabullenecektir.

Psikolojik olarak bütün ailelerin, çocuklarına belirli sınırlar çizmeleri gerekir. Çünkü sınırlamalar olmaksızın bir çocuğa toplum içinde yaşamayı öğretmek mümkün değildir. Her çocuk yaşamı boyunca her isteğinin gerçekleşmeyeceğini kavramalıdır. Anne – babalarının gerektiği yerde otorite kurmaları çocukların güvenliği için de gereklidir.

Öfke, çocuğunuz tarafından “istekleri elde etme aracı” olarak kullanılabilir. Ve siz bir kere bile bu oyuna boyun eğecek olursanız yaşadığınız tatsız olayların tekrarlanacağından emin olabilirsiniz.

Sağlıcakla Kalın.

Benzer Yazılar

Yorum Bırak